það kemur í ljós!

Foto's uploaden lukt hier precies niet goed. Mi scusi, ik heb er nochtans een paar mooie.

Naar het schijnt kreunt België nog altijd onder dezelfde hittegolf die ergens begin september begonnen is. Gemiddeld 17,4 graden of zoiets deze maand, als ik me het cijfer uit de krant goed herinner? Tis in België precies ook niet meer wat het geweest is. IJsland daarentegen doet zijn naam zo stilaan serieus eer aan. De dagen worden hier razendsnel korter (elke dag gaan er vier minuten licht af) en zelfs 's middags staat de zon hier heel laag (ik heb meestal een schaduw van drie, vier meter). En last but not least: het vriest hier nu bijna elke nacht. Zelfs voor de IJslanders wordt het nu stilaan wat frisser, want ze durven al weleens een muts op te zetten. Stevig: bij mij begon die fase begin oktober al.

Kapitein Iglo (= mijn gastvader) deelde me enkele dagen geleden mee dat wat ik hier kook (ik ben in mijn project de kok, voor wie het nog niet moest weten) te duur is van ingrediënten. Dat deed hij nota bene bij het ontbijt, terwijl hij zichzelf rijkelijk bedeelde op zijn boterham met de tube kaviaarpuree. De opmerking klonk zo alsof ik een luxekok was die dagelijks als voorafje scampi's met een speciale selectie aan Franse wijnen klaarmaakte. Nee hoor: vorige week nog was broccoli te duur, en deze week spek (!). Tevens werd ik door mijn werkgevers aangemoedigd om vaker een gewone omelet te bereiden. Jaja, wat een carriére. Kimmie Wouters, universitair met de grootste onderscheiding, schrijver van enkele wetenschappelijke artikels, nu gediplomeerd omelettenbakker in de kelderkeuken van het IJslandse leger des Heils. Vanaf volgende week wordt er een budget opgesteld waarmee ik moet rondkomen en moet ik zowaar de toestemming krijgen om een bepaalde maaltijd te koken.



De Hekla, een vulkaan die zowat om de vijf jaar van katoen geeft. Voor de fans: het is intussen al zeven jaar geleden en u kent iemand die in de buurt van de Hekla woont.



Woede alom: IJsland vangt weer walvissen. Het parlement hier wordt overstelpt met dreigbrieven van groene jongens van over de hele wereld. Enigzins naïef. In de krant stond een foto van een vrachtwagen die elke dag alle brieven ongeopend naar het containerpark brengt. De gemiddelde IJslander begrijpt er eigenlijk niet veel van. Alsof het iets geeft dat ze nu jaarlijks dertig walvissen vangen, als er al twintig jaar geen meer gevangen werden en de oceaan hier zo bulkt van de walvissen dat je ze van op de kust kan zien. De IJslandse zeeën puilen uit van de vis, terwijl die van Europa-met-het-vingertje door de overbevissing op de rand van de dood staan.